Podstawowe wyposażenie gabinetu laryngologicznego

Specyfika pracy lekarza otolaryngologa polega na tym, iż przeważająca ilość pacjentów wymaga inspekcji nosogardzieli lub kanału słuchowego. Artykułami pierwszej potrzeby są zatem instrumenty umożliwiające diagnostykę, jak również doraźne wykonywanie najprostszych zabiegów w warunkach ambulatoryjnych. Sprawdź, jakie wyposażenie będzie niezbędne, jeśli prowadzisz lub planujesz prowadzić własną praktykę laryngologiczną.

Do zweryfikowania stanu uszu stosuje się otoskop laryngologiczny. Umożliwia on zajrzenie do zewnętrznego kanału słuchowego i ocenienie jego struktur pod względem prawidłowości budowy, ewentualnych urazów i stanów chorobowych.

Podstawowy otoskop składa się z rękojeści oraz wymiennych końcówek, pozwalających na dopasowanie ich do rozmiaru uszu poszczególnych pacjentów. Każdy wziernik uszny powinien posiadać podświetlenie, znacznie ułatwiające precyzyjne przyjrzenie się uszom pacjenta. Niezbędna jest również obecność soczewek powiększających, do dokładnej weryfikacji stanu małych struktur np. oględzin błony bębenkowej czy diagnostyki infekcji. Otoskopia pneumatyczna jest badaniem wymagającym bardziej zaawansowanego sprzętu, chwilowo podwyższającemu ciśnienie w uchu, co ułatwia dostrzeżenie pewnych struktur. Nowoczesne wzierniki mogą być wyposażone również w kamery ze zdolnością nagrywania oraz przesyłania obrazu w czasie rzeczywistym.

Dzięki wziernikowaniu ucha można zdiagnozować m.in. uszkodzenia mechaniczne jego struktur, obecność ciał obcych, zapalenie ucha czy zmiany nowotrorowe.

Dodatkowo w gabinecie laryngologicznym niezbędne są haczyki laryngologiczne, służące do usuwania nadmiaru woskowiny z uszu. Występują w różnych wersjach przeznaczonych do odmiennych stadiów natężenia problemu. Z kolei ciała obce z ucha usuwa się za pomocą pincety usznej.

Analogicznie, do badania nosa stosuje się wziernik nosowy. Z jego pomocą przeprowadza się rynoskopię czyli właśnie wziernikowanie nosa. W trakcie badania istnieje możliwość oceny budowy struktur nosa, stanu śluzówki i ujść zatok bocznych nosowych, jak i ewentualne stwierdzenie obecności ciał obcych w nosie.

Badanie polega na wprowadzeniu do nosa wziernika mającego postać cienkiej rurki, rozkładanej dopiero we wnętrzu jamy nosowej. Dzięki własnemu źródłu światła, rynoskop umożliwia precyzyjne oględziny poszczególnych elementów jamy nosowej i głębiej nosogardzieli.

Dzięki rynoskopii zdiagnozować można m.in. skrzywienie przegrody nosowej, zapalenie, obrzęk śluzówki, owrzodzenie, obecność ciał obcych czy zmian nowotworowych.

Jeśli lekarz stwierdzi obecność ciała obcego w nosie, musi go usunąć z użyciem pincety nosowej, umożliwiającej stabilny chwyt i łatwe manewrowanie.

Podstawowym przyrządem służącym do badania gardła są jest szpatułka laryngologiczna, służąca do przytrzymywania języka w trakcie inspekcji. Najlepiej, aby była ona wykonana z gładkiego materiału niepowodującego odruchu wymiotnego, który jest powszechnym problemem podczas badania.

Obejrzenie niewidocznych i anatomicznie osłoniętych części gardła umożliwia lusterko laryngologiczne małe zwierciadło umieszczone na dłuższej rączce o różnym profilowaniu.

Do badania głębiej położonych struktur krtani używa się laryngoskopu. Urządzenie to składa się z rękojeści, w której umieszczone są baterie, oraz łopatki wprowadzanej głęboko do gardła, zakończonej źródłem światła.

Laryngoskopia może być dla pacjenta bardzo niekomfortowa. Umożliwia zbadanie tylnej części języka i ściany gardła oraz głębiej położonych struktur: nagłośni i podgłośni. Przy jej pomocy można wykryć m.in. torbiele i polipy, zwężenia i zrosty, urazy mechaniczne, zapalenia i choroby wirusowe oraz bakteryjne, a także urazy mechaniczne i choroby nowotworowe.

Poza specjalistycznymi narzędziami laryngologicznymi, w gabinecie stosowane są również elementy wyposażenia i narzędzia podstawowe w każdym gabinecie specjalistycznym i stosowane przez większość lekarzy m.in. stetoskop czy środki dezynfekujące. Z uwagi na specyfikę pracy konieczność oglądania struktur znajdujących się we wnętrzu ciała laryngologowi niezbędna jest również lampka czołowa.