Kamil Maćkowiak wyróżniony za drogę, która prowadziła z Łodzi na sceny i ekrany

Na łódzkiej scenie i poza nią Kamil Maćkowiak od lat buduje własny, rozpoznawalny świat teatru. Teraz jego nazwisko znów wybrzmiało mocniej, bo artysta został odznaczony, a jego dorobek przypomina, jak długa i konsekwentna była ta droga. To historia aktora, tancerza i producenta, który nie ograniczył się do jednej roli.

• Od baletu do teatru i filmu
• „Niżyński” przyniósł mu rozgłos i uznanie
• Gazeta dla ludzi teatru, nie tylko dla bywalców sal

Od baletu do teatru i filmu

Kamil Maćkowiak należy do tych twórców, których kariera układa się w kilka równoległych opowieści. Najpierw była szkoła baletowa w Gdańsku, później Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi, a obok tego konsekwentnie rozwijana praca artystyczna na scenie i przed kamerą.

Szersza publiczność kojarzy go z filmu „Korowód” Jerzego Stuhra oraz z seriali „Barwy Szczęścia”, „Oficerowie” i „Na Wspólnej”. To jednak tylko część jego zawodowego życiorysu. Maćkowiak od lat nie tylko gra, ale też tworzy własne spektakle – od 13 lat robi to pod szyldem fundacji, którą sam prowadzi. Dla łódzkiego środowiska teatralnego to ważny znak: nie chodzi wyłącznie o obecność na afiszu, ale o samodzielne budowanie miejsca dla ambitnych projektów.

„Niżyński” przyniósł mu rozgłos i uznanie

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych momentów w jego pracy był „Niżyński” – spektakl, do którego w 2005 r. współtworzył scenariusz i przygotował choreografię. Przedstawienie oparte na wspomnieniach Wacława Niżyńskiego wystawiono w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi w reżyserii Waldemara Zawodzińskiego. Maćkowiak zagrał tytułową rolę, a rok później otrzymał za nią Złotą Maskę od łódzkich recenzentów teatralnych.

To właśnie ten spektakl otworzył mu drogę do szerszego uznania. Przedstawienie było później nagradzane także poza Polską, między innymi podczas VI Międzynarodowego Festiwalu Monodramów „Monocle” w Sankt Petersburgu. W Łodzi taki dorobek ma szczególną wagę – zwłaszcza gdy artysta pozostaje związany z miastem nie tylko zawodowo, ale też organizacyjnie i wydawniczo.

Gazeta dla ludzi teatru, nie tylko dla bywalców sal

Maćkowiak jest również inicjatorem bezpłatnego „Kulturalnika Łódzkiego”. Na jego łamach pojawiają się rozmowy i teksty poświęcone teatrowi, a więc temu fragmentowi kultury, który często potrzebuje stałej, cierpliwej dokumentacji, nie tylko premierowych fajerwerków.

To ważny detal jego działalności, bo pokazuje, że nie zamyka się w jednej roli. Z jednej strony jest wykonawcą i twórcą spektakli, z drugiej – osobą, która próbuje utrzymywać obieg informacji o teatrze i przypominać o nim także poza chwilą premiery. W przypadku Łodzi, miasta z silną tradycją scenicznej pracy, taki głos ma znaczenie większe niż zwykła promocja jednego nazwiska.

na podstawie: Łódzki Urząd Wojewódzki.