Pierwszy prezydent Łodzi zostawił po sobie ulice, latarnie i park

Brukowane ulice, pierwsze olejowe latarnie i dorożki pojawiły się w Łodzi w czasach, gdy miasto szybko zyskiwało na znaczeniu. Za tymi zmianami stał Karol Tangermann, wcześniej burmistrz, a od 1841 roku pierwszy prezydent Łodzi. Jego urzędowanie przypadło na okres rozbudowy miejskiej infrastruktury i powiększania granic miasta.

• Od burmistrza do pierwszego prezydenta Łodzi
• Brukowanie ulic, latarnie i pierwsze szkoły
• Ostatnie lata prezydenta Tangermanna

Od burmistrza do pierwszego prezydenta Łodzi

Karol Tangermann urodził się 14 maja 1799 roku w Budzisławiu pod Koninem. Pochodził z rodziny niemieckich osadników wyznania ewangelickiego, jednak dobrze mówił po polsku. Ta umiejętność pomagała mu w pracy administracyjnej i kontaktach z mieszkańcami.

W latach 1829–1841 pełnił funkcję burmistrza Łodzi. Był także bliskim współpracownikiem Rajmunda Rembielińskiego. Gdy w 1841 roku Łódź zaliczono do miast gubernialnych, podniesiono rangę miejskiego urzędu. 23 czerwca tego samego roku Tangermann objął stanowisko prezydenta.

Łącznie sprawował władzę w Łodzi przez 15 lat, z krótką przerwą w czasie powstania listopadowego. Wtedy został usunięty ze stanowiska. Jego życie rodzinne związane było z żoną, katoliczką pochodzącą ze szlachty, oraz pięcioma córkami.

Brukowanie ulic, latarnie i pierwsze szkoły

Okres urzędowania Tangermanna przyniósł szereg zmian, które porządkowały codzienne funkcjonowanie miasta. Rozpoczęto brukowanie ulic, ustawiono 21 latarni olejowych i rozpoczęto budowę szpitala św. Aleksandra. W Łodzi pojawiły się także dorożki, pełniące funkcję publicznego transportu.

W tym czasie utworzono pierwsze szkoły elementarne. Powstał również Park Źródliska, nazywany wtedy Kwelą, a granice miasta rozszerzono przez utworzenie tak zwanej Nowej Dzielnicy.

Nie były to wyłącznie pojedyncze inwestycje. Razem tworzyły podstawy miasta z lepiej zorganizowaną komunikacją, oświetleniem, edukacją i opieką zdrowotną. Dla mieszkańców oznaczało to stopniowe przechodzenie od osady rozwijającego się przemysłu do coraz sprawniej urządzonego ośrodka miejskiego.

Ostatnie lata prezydenta Tangermanna

Karol Tangermann zmarł 12 sierpnia 1844 roku. Według lekarza miejskiego przyczyną śmierci było przeziębienie oraz „częściowe przepracowanie się na służbie”.

Jego nazwisko wiąże się z momentem, w którym Łódź uzyskała status miasta gubernialnego, a miejskie władze rozpoczęły inwestycje widoczne w codziennym życiu mieszkańców. Brukowane ulice, latarnie, szkoły, szpital, dorożki i Park Źródliska stały się elementami przemian przypadających na czas jego urzędowania.

na podstawie: Urząd Miasta Łodzi.