Fotofestiwal 2026 w Łodzi stawia na zwierzęta, teatr i koncert na żywo

Fotofestiwal 2026 w Łodzi układa program tak, by fotografia nie została sama z sobą. W centrum są zwierzęta, codzienne spotkania i sceny, które zwykle mijamy bez spojrzenia. Do tego dochodzi muzyczny finał oparty na projekcie pokazywanym wcześniej w Wenecji, więc tegoroczna edycja zapowiada się jak spotkanie obrazu, dźwięku i opowieści. To zestaw, który może zaskoczyć nawet tych, którzy znają festiwal od lat.

• Zwierzęta wychodzą z kadrów i przejmują główny program
• Restauracja i pierwsze spotkanie jako sceny z życia
• Muzyka domknie festiwal mocnym akcentem

Zwierzęta wychodzą z kadrów i przejmują główny program

W programie głównym pod hasłem „My, zwierzęta” organizatorzy kierują uwagę na bohaterów, których łatwo zepchnąć na margines fotografii albo zamknąć w internetowym skrócie. Tym razem mają dostać własną przestrzeń i własny ciężar.

Widać to szczególnie w pracach dwóch autorów:

• Nikita Teryoshin pokaże podwórkowe koty jako coś znacznie bardziej złożonego niż kolejny memowy obrazek z sieci.
• Feng Li zajrzy do rodzinnego świata, w którym obok ludzi funkcjonują także papuga i świnia – inteligentna, społeczna i, jak wynika z opisu programu, zaskakująco pedantyczna.

Taki wybór nie jest przypadkowy. Fotofestiwal od lat lubi tematy, które rozpychają klasyczne ramy zdjęcia. Zwierzęta nie są tu ozdobą ani dodatkiem do tła. Stają się punktem wyjścia do opowieści o relacjach, codzienności i sposobie patrzenia na to, co najbliżej człowieka.

Restauracja i pierwsze spotkanie jako sceny z życia

W programie otwartym „Cytaty z rzeczywistości” festiwal schodzi z wielkich deklaracji do sytuacji, które rozgrywają się niemal tuż obok widza. To tam pojawiają się prace Eleonory Agostini i Mari Mäntynen.

Agostini przygląda się restauracji jak scenie społecznego teatru. Miejsce, które na co dzień kojarzy się z posiłkiem, zmienia się w przestrzeń obserwacji, napięć i gestów. W takich pracach ważne bywa nie tylko to, kto siedzi przy stole, lecz także kto patrzy, kto czeka i jak układa się relacja między ludźmi.

Mäntynen z kolei bierze pod lupę pierwszy kontakt. Ten krótki, często niepozorny moment, w którym zaczynają się ustawiać granice: zaufanie, dystans, bliskość. Festiwalowy program podpowiada, że właśnie w takich scenach najczęściej kryje się więcej prawdy niż w efektownych obrazach.

Muzyka domknie festiwal mocnym akcentem

Na końcu tej układanki pojawia się propozycja, która wychodzi poza samą fotografię. Publiczność zobaczy multimedialny koncert–performance oparty na najnowszym projekcie „Listening All Night to the Rain” sir Johna Akomfraha, prezentowanym wcześniej w Pawilonie Brytyjskim podczas 60. Biennale Sztuki w Wenecji.

W Łodzi muzykę na żywo wykona Hania Rani. To ważny sygnał, bo festiwal nie ogranicza się do ścian galerii ani do klasycznego oglądania zdjęć. Łączy obraz, dźwięk i ruch sceniczny, dzięki czemu program zyskuje wyraźnie szerszy oddech.

Tak zbudowana edycja pokazuje, że Fotofestiwal w Łodzi nadal szuka formatów, które wytrącają z przyzwyczajeń. Nie chodzi tylko o oglądanie prac. Chodzi o wejście w historie, które zostają w pamięci dłużej niż jedno dobrze skomponowane ujęcie.

na podstawie: Urząd Miasta Łodzi.