Hanna Bedryńska-Borowicz – cztery dekady na scenie i droga od powstania do orderów

W mieście, które wychowało wiele aktorskich osobowości, jej sylwetka była stałym punktem sceny i pamięci. W Łodzi zagrała setki ról – od klasyki po telewizyjne epizody – a przed wojną wstąpiła do walki o niepodległość jako sanitariuszka. To opowieść o karierze, zaangażowaniu i nagrodach, które zostały jej przyznane przez miasto i państwo.

• Scena Teatru Nowego – kariera, role i telewizyjne epizody
• Z pola walki na scenę – powstanie, odznaczenia i pamięć

Scena Teatru Nowego – kariera, role i telewizyjne epizody

Kariera Hanny Bedryńskiej-Borowicz ukształtowała się po wojnie. Urodzona w Łodzi, po zdaniu eksternistycznego egzaminu aktorskiego w 1949 r. zadebiutowała w Poznaniu, a wkrótce związała się z łódzką sceną. Przez większość życia zawodowego była aktorką Teatru Nowego – występowała tam łącznie przez cztery dekady w latach 1951–1963 i 1964–1991, a w sezonie 1963/64 grała w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Z teatru odeszła na emeryturę w 1991 r.

W repertuarze miała zarówno klasyczne dramaty, jak i współczesne przedstawienia. Współpracowała z reżyserami takimi jak Kazimierz Dejmek, Adam Hanuszkiewicz i Wojciech Pilarski, a wśród spektakli, w których występowała, wymienić można m.in.:

• “Trzy siostry”, “Noc listopadowa”, “Burza”, “Miarka za miarkę” (w reżyserii Kazimierza Dejmka),
• “Kolumbowie rocznik 20” (reż. Adam Hanuszkiewicz),
• “Profesja pani Warren” (reż. Wojciech Pilarski).

Jej obecność poza sceną była równie widoczna – zagrała wiele ról drugoplanowych i epizodów filmowych oraz pojawiała się w serialach i formach radiowych. Wśród filmów i seriali, w których wystąpiła, są:

• filmy: “Historia żółtej ciżemki”, “Niespotykanie spokojny człowiek”, “Nowy Jork, czwarta rano”, “Między ustami a brzegiem pucharu”;
• seriale i programy telewizyjne: “Doktor Ewa”, “Kapitan Sowa na tropie”, “Polonia Restituta”, “Jan Serce”, “Komediantka”;
• dodatkowo występowała w spektaklach Teatru Telewizji, słuchowiskach Teatru Polskiego Radia oraz pracowała w dubbingu.

Z pola walki na scenę – powstanie, odznaczenia i pamięć

Młodość Hanny Bedryńskiej-Borowicz przypadła na trudne czasy. Podczas powstania warszawskiego służyła jako sanitariuszka w Szarych Szeregach – używała pseudonimów Kala i Hanka. Za udział w konspiracji i zasługi dla kraju została uhonorowana wieloma wyróżnieniami. Najważniejsze z nich to:

• Krzyż Armii Krajowej przyznany w 1995 r.,
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za działalność artystyczną,
• Honorowa Odznaka Miasta Łodzi nadana w 1967 r.

Życie prywatne artystki zamknęło się po przejściu na emeryturę. Zmarła 18 sierpnia 2009 r. w Warszawie; jej prochy spoczęły na Starym Cmentarzu w Łodzi.

Wspomnienie o niej to też przypomnienie o ciągłości łódzkiej sceny teatralnej – aktorki takich pokoleń zostawiały po sobie zarówno role, jak i ślady w przestrzeni miejskiej. Jej długie związki z Teatrem Nowym i udział w produkcjach filmowych i radiowych sprawiają, że warto sięgać do archiwów spektakli i nagrań, by odświeżyć pamięć o aktorce. Dla mieszkańców Łodzi pozostaje symbolem artystycznego zaangażowania i obywatelskiej odwagi, a znaki wyróżnień od miasta i państwa podkreślają rangę jej dorobku.

na podstawie: Urząd Miasta Łodzi.